Direct naar inhoud

Liefst een zwarte balpen

Gepubliceerd op:

Voor haar werk interviewt Iris Stekelenburg (58) regelmatig mensen. Vanwege haar visuele beperking zoekt ze steeds naar een manier van werken die praktisch, toegankelijk én comfortabel is. Digitale hulpmiddelen bieden mogelijkheden, maar soms blijft iets eenvoudigs het prettigst. In deze blog vertelt Iris over haar zoektocht tussen papier en technologie.

Foto van Iris Stekelenburg. Iris zit aan een bureau achter haar laptop. Er ligt ook een telefoon en een opengeslagen notitieboekje met een pen erop op het bureaublad. Iris kijkt lachend in de lens. Ze draagt een kleurrijk topje met lange mouwen en een hoge hals. De top heeft een bloemenprint, in de tinten paars/blauw en rood/roze, op een zwarte achtergrond. In haar oren draagt Iris subtiele, zilverkleurige oorhangers. Haar haar is lichtbruin van kleur, het valt tot net onder haar kin en is wat achter haar oor gekapt. Op de achtergrond staat een grote plant in een aardewerk plantenbak en er hangt een abstract groen kunstwerk aan de muur achter Iris. Linksonder staan haar voor- en achternaam in een blauw vlak.

Voor mijn werk neem ik regelmatig interviews af. Daarbij schrijf ik met pen op papier. In blokletters, zoals ik dat op de lagere school van Bartiméus in Zeist leerde. Het idee was dat we ons handschrift konden teruglezen. Daar zat wat in. Resultaat is wel dat ik het lezen van lopend schrift (schuin, aan elkaar geschreven) lastig vindt.

In de loop der jaren ben ik er steeds handiger in geworden de kern uit een gesprek te halen. Handgeschreven notities maken tijdens het interview werkt voor mij het beste. Toch bekruipt me soms het gevoel dat het handiger en professioneler kan. Bijvoorbeeld met een laptop.

Met mijn gezicht op het scherm

Een laptop is niet ideaal voor mij. Ik moet met mijn gezicht heel dicht op het beeldscherm zitten om het goed te kunnen lezen. Dat is niet prettig voor mijn houding. Natuurlijk zijn daar oplossingen voor, zoals een laptopstandaard of loepbril, maar dat vind ik niet prettig werken.

Tijdens een hulpmiddelenonderzoek maakte ik kennis met een tablet, met een groot scherm waarop je zelfs met een digitale pen kunt schrijven. Dat leek me wel wat, al vond ik de prijs behoorlijk hoog. Er gingen jaren voorbij.

Een werkbare oplossing

Mijn man heeft zo’n tablet voor zijn werk. Toen ik die probeerde, merkte ik dat het voor mij goed werkte. Met de standaardinstellingen kon ik alles voldoende vergroten. Uiteindelijk besloot ik er een aan te schaffen. Mét digitale pen, los toetsenbordje en een in hoogte verstelbare tablethouder, zodat ik rechtop zit tijdens mijn werk.

Bij interviews gebruik ik nog steeds pen en papier.
Iris Stekelenburg
Werkplek van Iris met op het bureau een groot beeldscherm, gekoppeld aan de tablet ernaast.
Werkplek van Iris

In mijn kantoor aan huis werkt dit fantastisch. Zeker nu ik de tablet aangesloten heb op mijn grote beeldscherm, ergonomische toetsenbord en ergonomische muis. Onderweg gebruik ik de tablet met toetsenbordje, de standaard en een muis die plat kan.

Toch terug naar papier

Alleen die digitale pen, dat is het toch niet. Tijdens het houden van interviews gebruik ik nog steeds een schrijfblok met duidelijke lijnen en een zwarte balpen. Mijn kinderen noemen mij een boomer.

Interessante links

  • Digitale toegankelijkheid

    Meer weten over digitale toegankelijkheid? Lees dan verder op deze pagina.

  • Hulpmiddelenonderzoek

    Iris spreekt over een hulpmiddelenonderzoek. Benieuwd wat dat is? Lees er op deze pagina verder over. Je vindt er ook informatie over andere onderzoeken die interessant zijn als je wilt (blijven) werken met een visuele beperking.

  • Voorzieningen en hulpmiddelen

    Welke hulpmiddelen zijn er voor mensen met een visuele beperking? En hoe krijg je die beschikbaar? Lees er op deze webpagina meer over.

Lees ook onze andere blogs over werken met een visuele beperking

  • Herkenbaar en onthouden

    • Blog

    Na jaren ziet Ellen haar oud-collega’s weer terug. Wie herkent wie? En wat betekent het als mensen jou en je naam niet zijn vergeten?

  • Vervangende ogen: hoe een geleidehond het verschil maakt op het werk

    • Blog

    Hoe is het om als geleidehond samen te werken met je baas op de werkvloer? Pasha, de hond van Bart, neemt je mee in hun dagelijkse samenwerking en laat zien wat het betekent om ‘vervangende ogen’ te zijn. Een persoonlijk verhaal over werk, vertrouwen en inclusie.

  • Wel of niet doorgaan?

    • Blog

    Maks merkt dat inclusie op papier vaak anders uitpakt dan in de praktijk. Zijn ervaringen laten hem twijfelen: waarom zou hij zijn verhaal nog blijven delen?

Meer weten over ondernemen met een visuele beperking?

Neem contact met ons op voor advies op maat