Op een presenteerblaadje
Ellen Koudijs is blind en schrijft in deze rubriek over haar werk als senior beleidsmedewerker bij het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid. In deze eerste blog beschrijft ze twee anekdotes over presentaties die ze gaf.

In mijn werk als beleidsmedewerker geef ik geregeld presentaties. Ik heb zo mijn trucjes om dit te doen. Ik lees braille en zet het liefst mijn steekwoorden op papier. Groot voordeel is dat ik die aantekeningen op mijn buik kan lezen, terwijl ik de zaal in kijk. Vooraf vraag ik een collega te helpen met het maken van een PowerPointpresentatie. Graag deel ik twee memorabele situaties met jullie. De ene tenenkrommend, de ander om in te lijsten.
Lik op stuk of zelfspot?
Onlangs werd ik gevraagd te vertellen hoe het overheidsbeleid eruitziet voor een van mijn onderwerpen. Ik wist dat de zaal vol zat met onbekende, maar kritische toehoorders. Ik mocht het spits afbijten. De dagvoorzitter kondigde mij aan en zei tot mijn schrik: “Wat fijn dat ze hier ondanks haar visuele beperking is.” Ik kon wel door de grond zakken: ik deed gewoon mijn werk! Dat ik niet kan zien was op dat moment irrelevant. Even twijfelde ik of ik zou gaan voor ‘lik op stuk’ en de dagvoorzitter voor schut zou zetten, maar ik besloot het te laten. Wel koos ik voor wat meer zelfspot dan gebruikelijk: “Op de volgende slide ziet u een weg die in de verte verdwijnt. Tenminste dat is wat mij is verteld”. Ik kreeg de lachers op mijn hand en de presentatie verliep voorspoedig.
Stiekem spieken
Jaren geleden maakte ik onderdeel uit van een internationale delegatie die het Zweedse milieubeleid onder de loep nam. Ons eindoordeel moesten we in Parijs presenteren aan Zweedse bobo’s.
De bijeenkomst was in een formele setting rond een tafel met microfoons. Mijn brailleblaadjes met steekwoorden voor de presentatie had ik onder tafel op mijn schoot liggen. Niemand zag dus dat ik tijdens mijn verhaal aantekeningen gebruikte. Toen de Zweedse minister me aan het einde bedankte voor mijn ‘excellente presentatie’ omdat ze dacht dat ik deze uit mijn hoofd had gedaan, schoof ik ongezien mijn presenteerblaadjes in mijn tas en liet het zo!
Andere blogs van Ellen Koudijs
Op haar eigen blog-platform ‘Braille-blog‘ schrijft Ellen ook blogs over dagelijkse situaties die zij buiten haar werk tegenkomt.
Lees ook onze andere blogs over werken met een visuele beperking
-
Eigen baas
-
Blog
Iris Stekelenburg (56) is slechtziend en schrijft in deze rubriek over haar eigen tekstbureau ABC Redactie. In deze eerste blog schrijft ze over de start van haar bedrijf.
-
-
Navigeren op de arbeidsmarkt met een visuele handicap: hoe ik inclusie zie
-
Blog
Maks Oosterbaan (45) ziet tien procent en werkt als marketing specialist. In deze eerste blog schrijft hij over solliciteren met een visuele beperking en de valse belofte van inclusiviteit.
-
-
Wel of niet doorgaan?
-
Blog
Maks merkt dat inclusie op papier vaak anders uitpakt dan in de praktijk. Zijn ervaringen laten hem twijfelen: waarom zou hij zijn verhaal nog blijven delen?
-
Interviews over werken met een visuele beperking
-
Blij dat ik ondanks mijn slechtziendheid een baan heb
-
Interview
Stephan Boshuizen (39) is slechtziend en werkt als contentspecialist. Hij ziet nog maar 5 procent, maar dat houdt hem niet tegen om te werken, te sporten en de wereld te ontdekken. “Ik ben blij dat ik een baan heb.”
-
-
Karst is nachtblind en ontwikkelt een nachtzichtbril
-
Interview
Karst (33) is nachtblind en ontwikkelde een eigen nachtzichtbril: de Lunabril. In dit interview vertelt hij hoe een val met zijn fiets de start werd van zijn onderneming.
-
-
Bijbaan in de horeca met een visuele beperking
-
Interview
Brent (16) is slechtziend en werkt in de horeca bij een woonzorgorganisatie. In dit interview vertelt hij hoe hij omgaat met zijn zicht, wat collega’s van hem leren en waarom hij zich niet laat beperken.
-
Meer weten over werken met een visuele beperking?
Neem contact met ons op voor advies op maat