Direct naar inhoud

Sprekend naamkaartje gezocht

Gepubliceerd op:

Beurzen en congressen zijn dé plekken om nieuwe mensen te ontmoeten. Maar als je – zoals Iris Stekelenburg – slechtziend bent, loopt zo’n netwerkdag soms net even anders. Namen op naamkaartjes kan Iris pas lezen als ze veel te dichtbij komt. Daarom droomt ze van iets nieuws: een naamkaartje dat met haar meedenkt.

Foto van Iris Stekelenburg. Iris zit aan een bureau achter haar laptop. Er ligt ook een telefoon en een opengeslagen notitieboekje met een pen erop op het bureaublad. Iris kijkt lachend in de lens. Ze draagt een kleurrijk topje met lange mouwen en een hoge hals. De top heeft een bloemenprint, in de tinten paars/blauw en rood/roze, op een zwarte achtergrond. In haar oren draagt Iris subtiele, zilverkleurige oorhangers. Haar haar is lichtbruin van kleur, het valt tot net onder haar kin en is wat achter haar oor gekapt. Op de achtergrond staat een grote plant in een aardewerk plantenbak en er hangt een abstract groen kunstwerk aan de muur achter Iris. Linksonder staan haar voor- en achternaam in een blauw vlak.

Voor mijn werk bezoek ik regelmatig congressen. Na behoorlijk wat speurwerk naar de juiste ingang en de goede balie krijg ik een naamkaartje in mijn handen gedrukt. Dan volgt de uitdaging om het goed zichtbaar op te spelden zonder mijn kleding of huid te perforeren. In de spiegel van de toiletruimte zie ik dat het toch weer te hoog hangt en scheef zit…

Mooi idee, maar minder praktisch

Zo’n naamkaartje heeft één functie: je ziet wie er rondlopen. Iedereen is hier om contact te leggen, te netwerken en kennis te delen. Maar hoe groot de letters ook zijn, ik kan ze pas zien als ik met mijn neus bijna iemands borst raak. Ik moet de persoonlijke bubbel in, mijn hoofd naar voren buigen en veel te dichtbij komen om de naam te kunnen lezen.

Er zijn hulpmiddelen…

Ik kan op iemand afstappen en vragen hoe diegene heet. Ik kan een herkenningsstok gebruiken en ervan uitgaan dat mensen naar mij toekomen en hun naam noemen. Maar daar kies ik meestal niet voor. Mijn telefoon op een naamkaartje richten of mijn toneelkijkertje gebruiken, vind ik geen goed idee. Ik wil me kunnen mengen in de mensenmassa zonder meteen op te vallen.

Mijn droom: een sprekend naamkaartje

Hoe fijn zou het zijn als ik zelf te weten kom: “Pietje Puk staat rechts naast je.” Dan kan ik beslissen of ik contact zoek . Het voorkomt ook dat ik me drie keer voorstel aan dezelfde persoon. Dat gebeurt nu vaker dan me lief is. Voelbare logo’s en chips met informatie op een naamkaartje zijn prachtig. Maar ik zoek iets anders. iets subtiels, iets dat zachtjes namen noemt om te kunnen herkennen en verbinden.

Ik zou me minder eenzaam voelen in die mierenhoop van mensen
Iris Stekelenburg

Met zo’n hulpmiddel zou ik me minder eenzaam voelen in die mierenhoop van mensen. Ik zou gemakkelijker contact leggen, met bekenden én onbekenden. Minder onzeker, meer gelijkwaardig. Want ik wil maar één ding: netwerken zonder obstakels.

Oproep

Heb je een wild, mooi, haalbaar idee voor deze uitdaging? Dan hoor ik het graag. Aangenaam kennismaken!

Interessante links

  • Toegankelijkheid

    Meer weten over sociale, fysieke en digitale toegankelijkheid? Lees dan verder op deze pagina.

  • Voorzieningen en hulpmiddelen

    Wat is er aan hulpmiddelen wel beschikbaar voor mensen met een visuele beperking? En hoe krijg je die beschikbaar? Lees er op deze webpagina meer over.

Lees ook onze andere blogs over werken met een visuele beperking

  • Solliciteren: wel of niet vertellen dat ik slechtziend ben?

    • Blog

    Wanneer vertel je tijdens een sollicitatie dat je slechtziend bent? Maks worstelde lang met die vraag. Inmiddels heeft hij een manier gevonden die bij hem past – en die soms verrassend positieve reacties oplevert.

  • Meerijden is een kunst

    • Blog

    Meerijden lijkt vanzelfsprekend, maar dat is het niet. Iris ontdekt dat een autorit draait om veel meer dan vervoer alleen. Over afstemmen, meedenken en de kleine keuzes die onderweg een groot verschil maken.

  • Onzichtbaar werk

    • Blog

    Ellen doet op haar werk hetzelfde als haar collega’s. Toch kost een werkdag haar vaak meer energie dan zichtbaar is. In deze blog vertelt ze over al het extra denkwerk, de voorbereiding en de obstakels die schuilgaan achter een ogenschijnlijk gewone werkdag.

Meer weten over ondernemen met een visuele beperking?

Neem contact met ons op voor advies op maat