Studeren met een handicap: meer ruimte dan je denkt

Studeren met een visuele beperking wordt vaak vooral gezien als een uitdaging. Maar wat gebeurt er als de juiste ondersteuning wél beschikbaar is? In deze blog vertelt Maks hoe voorzieningen, hulpmiddelen en passende begeleiding hem de ruimte gaven om zich volledig op zijn studie te richten. Een beperking hoeft niet altijd te leiden tot vertraging, maar kan juist kansen bieden om je talenten te ontwikkelen.

Studeren met een handicap klinkt voor veel mensen vooral als een uitdaging. En dat is het soms ook. Maar wat vaak onderbelicht blijft: het kan je ook ruimte geven. Ruimte om te studeren op een manier die bij je past, zonder dat je continu hoeft te vechten om alles ernaast ook nog te moeten regelen.

Voor mij speelde dat tijdens mijn mbo- en hbo-opleiding, waarin ik me specialiseerde in marketing en communicatie in de culturele sector aan Hogeschool Inholland.

De Wajong gaf rust in een drukke periode

Door mijn visuele handicap had ik een Wajong-status. Dat betekende destijds dat ik, met behoud van mijn Wajong, ook recht had op studiefinanciering*. Die combinatie gaf mij vooral rust. Ik hoefde niet te werken om rond te komen en kon me volledig richten op mijn studie.

Juist in een periode waarin je alles nog moet uitvinden: studeren, stages lopen, op jezelf gaan wonen, maakte dat een groot verschil. Ik ben in die tijd ook uit huis gegaan. Dat was financieel niet vanzelfsprekend geweest zonder die regeling.

Studeren met regelingen, hulpmiddelen en net wat extra ruimte

Met een Wajong-status mag je gewoon studeren. En sinds het terugdraaien van een wetswijziging raak je deze niet meer kwijt als je een opleiding volgt naast studiefinanciering. Dat maakt het systeem een stuk realistischer en menselijker.

Daarnaast kon ik via het UWV gebruikmaken van extra voorzieningen. Denk aan een laptop met vergrotingssoftware. Geen luxe, maar hulpmiddelen die het simpelweg mogelijk maken om mee te doen op dezelfde manier als anderen.

Via de studentendecaan van Inholland heb ik ook besproken wat ik nodig had tijdens tentamens. Dat resulteerde in extra tijd, zodat ik mijn examens in rust kon maken en tussendoor pauzes kon nemen wanneer dat nodig was.

Geen vertraging, wel een diploma

Het resultaat was eigenlijk heel simpel: ik liep geen studievertraging op en haalde mijn diploma binnen de gestelde tijd. Mijn hbo-diploma heb ik zelfs in drie jaar in plaats van vier jaar gehaald.

Dat voelt misschien als een detail, maar dat is het niet. Het laat zien wat er gebeurt als je de juiste randvoorwaarden creëert. Dan wordt ‘meedoen’ ineens gewoon mogelijk.

Het is een terugkerend patroon. En hoe vaker ik het meemaak, hoe ongemakkelijker het voelt.

MuteSounds: waar inclusie al vroeg zichtbaar werd

Mijn afstudeerproject was misschien wel het mooiste voorbeeld van wat er kan ontstaan als inclusie niet een extraatje is, maar het uitgangspunt.

MuteSounds was een afstudeerproject samen met drie medestudenten van Hogeschool Inholland Den Haag. Het project won de Lenteprijs 2007, een initiatief van Fonds 1818 en AD Haagsche Courant, waarmee jongeren met vernieuwende ideeën de kans krijgen hun plan uit te voeren. Met dit project bereikten we zelfs landelijke media, waaronder het NOS Journaal.

Samen met dove en slechthorende jongeren organiseerden wij een muziekevenement. Wat begon als een studieopdracht groeide uit tot een meerdaags, zelfs internationaal festival waarin inclusie centraal stond.

En misschien is dat wel de kern: als je mensen de juiste randvoorwaarden geeft, ontstaan er dingen die je vooraf niet altijd kunt bedenken.

*De regels rond Wajong en studeren veranderen regelmatig. Informeer bij UWV naar de actuele mogelijkheden.