Extra zintuig voor wat er in een groep speelt

Bram Schultinge (42) werd op zijn vijfde blind door een hersentumor. Nu werkt hij als coördinator lobby voor Team Energie van de provincie Drenthe. Zijn lef en doorzettingsvermogen hebben hem ver gebracht, maar een beetje geluk en veel hulp van anderen hebben zeker ook bijgedragen.

Brams werk bestaat uit het verzamelen van wensen en vragen over de energietransitie bij de provincie. Daarmee gaat hij naar Den Haag, Brussel of, dichterbij huis, naar het Samenwerkingsverband Noord-Nederland. “Ik moet de wensen en ideeën die vanuit de provincie komen vertalen naar een politieke vraag. Daarbij probeer ik ook te laten zien wat wij als provincie op dit gebied al voor elkaar hebben gekregen.” Dat betekent veel lees- en schrijfwerk en veel overleg.

Zelfgekozen uitdaging

Eén dag in de week is Bram teamcoach en procesbegeleider. “Daar heb ik voor gekozen om mezelf uit te dagen. Ik moet ervoor naar andere gebouwen, andere plekken met andere gezelschappen, waarbij mensen niet altijd weten wat ze bij mij kunnen verwachten.” Niet altijd makkelijk, maar na een jaar heeft Bram ook in deze functie zijn kracht ontdekt. “Ik wilde eerst de dingen precies zo doen als mijn collega’s, maar dat werkt niet. Als ik probeer een presentatie te geven zoals iemand die ziet, wordt dat niet zo goed. Wat ik wel goed kan, is de groep actief betrekken bij de coaching. Als ik de mensen zelf dingen laat doen die ik moeilijk kan, bijvoorbeeld post-its plakken, is dat vaak heel goed voor de sfeer. Ook in een groep waar het af en toe wat schuurt.”

Opgaan in de groep

Op zijn vijfde kreeg Bram een hersentumor. “Die is operatief verwijderd, maar bij een van de operaties zijn de oogzenuwen beschadigd geraakt, waardoor ik blind uit de operatie kwam.” Bram doorliep de basisschool bij Koninklijke Visio en leerde allerlei algemene dagelijkse taken. Daarna ging hij naar een regulier gymnasium in Leeuwarden. “Ik kwam vanuit een beschermde onderwijsomgeving met veel aandacht, maar je lag er ook onder een vergrootglas. Dat was fijn, maar ik was wel aan iets nieuws toe. De chaos van een brugklas met 32 leerlingen was overrompelend maar ook heerlijk. Ik kon opgaan in de groep, een gevoel dat ik helemaal niet kende.”

Digitale wetboeken

Na drie jaar studie verruilde Bram Geschiedenis voor Rechten. “Bij Geschiedenis moest ik al het studiemateriaal zelf laten digitaliseren of om laten zetten in braille. Begin deze eeuw stond de ICT wat dat betreft nog in de kinderschoenen. Bij Rechten heb je vooral te maken met wetboeken waar weinig aan verandert. De wet moet bovendien toegankelijk zijn voor iedereen, dus dat was een stuk makkelijker.” De gedigitaliseerde wetboeken boden hem zelfs voordelen: “Met de zoekfunctie kon ik verrassend snel begrippen of wetsartikelen vinden.”

Al tijdens zijn studie deed Bram werk voor een ngo die democratische ontwikkelingen in Oost-Europa en Centraal-Azië bevorderde. Eerst als deelnemer, later als medeorganisator van projecten, waarvoor hij veel moest reizen. Zo was hij onder meer betrokken bij verkiezingswaarnemingen in Rusland, Georgië en Azerbeidzjan. “Ontzettend leuk, maar ook heel uitdagend. Het kostte flink wat energie en het was ook niet geheel zonder gevaar.”

Beetje geluk

Via een re-integratietraject bij Koninklijke Visio kwam Bram in 2016 bij de provincie Drenthe terecht. “Dat was voor een deel geluk: op het moment dat ik mijn cv bij het UWV op tafel legde, belde iemand van de provincie die mensen met afstand tot de arbeidsmarkt zocht. En toevallig lag mijn cv boven op de stapel.”

Hij begon bij het subsidieteam, waar hij subsidieverleningen moest beoordelen. Na twee jaar merkte zijn leidinggevende op dat hij veel tijd kwijt was aan het omzeilen van systemen die niet goed werkten voor Bram. Zo belandde hij in 2022 bij Team Energie, waar hij zich volledig op de inhoud van het werk kan richten.

Andere zintuigen sterker ontwikkeld

Zijn collega Sander Bijkerk, projectleider waterstof in hetzelfde team, werkt nauw met Bram samen. “Hij doet zijn werk uitstekend en waar het nodig is, help ik hem. Bijvoorbeeld bij de weekstart in de kelder. Ik heb geen visuele beperking, maar ook voor mij is het een doolhof en er staan allerlei obstakels. Dan loop ik met Bram mee. En ik tap de eerste tot en met de dertiende kop espresso voor hem, haha.”

Het valt Sander op dat Bram andere zintuigen goed heeft ontwikkeld. “Hij voelt de sfeer in een groep vlekkeloos aan zonder dat hij de gezichtsuitdrukking van mensen kan zien. En hij weet daar ook nog eens heel subtiel mee om te gaan.”

Sta open voor hulp

Bram heeft met vallen en opstaan geleerd dat hij niet alles alleen hoeft te doen. “Het lijkt alsof ik alles zelf heb gedaan, maar dat is niet zo. Er is echt veel hulp in de wereld, ook al denken we soms van niet. Sta daarvoor open en wees ook open in wat je nodig hebt. Dat is vreselijk moeilijk, daar heb ik ook heel erg op moeten oefenen, maar het levert veel moois op. Ik ben ontzettend dankbaar voor deze baan.”

Auteur: Martijn Vet