Mijn visuele beperking breekt het ijs

Judith Jennekens-van der Pijl (55) werkt twintig uur per week als logopedist op de Prof. Groenschool voor kinderen met spraak- en taalmoeilijkheden. Deze Amersfoortse school is onderdeel van de Koninklijke Auris Groep. Judith is op haar veertiende slechtziend geworden, haar zicht is minder dan tien procent.

Judith werkt op de computer met vergrotende software en voor fysieke teksten gebruikt ze een loep. “Hier leg ik teksten onder om ze te lezen of formulieren die ik moet invullen. Ik werk met veel plezier in het speciaal onderwijs en heb bijzonder behulpzame collega’s.”

Collega’s of leerlingen wijzen me op signalen die ik mis

“Bij leerlingen kan mijn visuele beperking soms het ijs breken” vertelt Judith. “Ze zien aan mijn ogen dat ik iets heb en vragen daar gewoon naar. Ik leg dan uit dat zij niet goed horen en dat ik niet goed zie.”

In een-op-een contact kan Judith de gezichtsuitdrukkingen van haar leerlingen of collega’s goed zien. “Maar als ik les geef aan een groep van vijftien kinderen, is dat niet te doen. Ik gebruik dan veel meer mijn gehoor en er is altijd wel een collega of leerling die me op een belangrijk signaal wijst als ik dat mis.”

Digitale problemen

Waar Judith het meest tegenaan loopt, is het digitale gedeelte in haar werk. “Binnen het onderwijs wordt nog wel eens van systeem veranderd. Dat leidt vaak tot langdurige problemen, omdat dit vrijwel nooit goed samenwerkt met mijn vergrotingssoftware. Ik onderneem actie om het op te lossen en ik heb gelukkig een handige collega met ICT-ondersteuning als taak die graag bereid is me te helpen.”

Auteur: Iris Stekelenburg-van Halem