Direct naar inhoud

Probeer het gewoon

Gepubliceerd op:

Kim van der Weij (39) heeft nystagmus. Hierdoor is ze niet alleen slechtziend, ze schudt ook met haar hoofd. “Bezoekers en collega’s van avonturenboerderij Molenwaard waar ik werk, denken soms dat ik ‘nee’ schud. Maar dat is dus niet zo”, zegt ze met een glimlach.

Foto van Kim van der Weijden. Ze draagt een blauwe regenjas met een capuchon en kijkt lachend opzij richting de camera. Kim heeft bruin haar en draagt dat met een elastiek naar achteren, één lok hangt los naast haar hoofd. Kim staat bij een brede RVS-wasbak waar meerdere kranen met een drukknop zijn bevestigd. Ze reikt maar arm richting de wasbak. Op de achtergrond zie je groene deuren met bordjes waarop 'Toilet' staat en daaronder een tekening van een meisje.

Kim woont in Groot-Ammers. Toen het themapark — met de voor sommigen bekende karakters Fien en Teun — daar zeven jaar geleden opende, dacht ze meteen: ‘Daar wil ik werken’.

Ik merkte dat ik zo genoot van het contact met de mensen. Dat had ik echt gemist.
Kim van der Weijden Medewerker facilitaire dienst

Hoewel Kim het liefst met dieren werkt, is haar dat altijd afgeraden. Ze koos daarom voor een opleiding in de ICT. “Ik heb lang in die branche gewerkt, maar raakte burn-out.” Kim heeft een Wajong-uitkering, maar wilde ook graag weer iets doen. “Ik heb contact gezocht met de avonturenboerderij en kon daar aan de slag als vrijwilliger.” Ik dacht dat ik geen sociaal dier was, maar ik merkte dat ik zo genoot van het contact met de mensen. Dat had ik echt gemist.”

Jobcoach

foto van Martijn Wehrmeijer. Hij draagt een blauwe koltrui en een spijkerbroek. Zijn linkerhand zit in zijn broekzak, de duim van de andere hand hangt losjes in zijn andere broekzak. Martijn kijkt lachend naar rechts, niet in de camera. Martijn staat buiten bij een gebouw van baksteen.
Martijn Wehrmeijer Foto: Maartje Geels

Met behulp van adviseur arbeid/jobcoach Martijn Wehrmeijer van Visio Zicht op Werk heeft Kim uitgezocht of ze in loondienst kon bij de attracties en facilitaire dienst. Kim: “Ik heb speciaal om Martijn gevraagd, want ik kende hem van een ander traject. We hebben een goede klik en ik weet dat dat belangrijk is voor mij, anders werkt het niet.”

Martijn is samen met een arbeidsdeskundige van het UWV in gesprek gegaan met de directeur van de avonturenboerderij. “Kim mocht in loondienst komen voor 12 uur per week.” Kim heeft nog steeds haar Wajong-uitkering en ontvangt daarnaast salaris.

Martijn heeft Kim een jaar lang ondersteund als jobcoach. Hij heeft zo’n zes keer een dagdeel met Kim meegelopen. “Ik observeerde haar en we bespraken wat goed ging en haalbaar was. We hebben ook gekeken of meer uren per week werken mogelijk is.” Op dit moment is 12 uur werken per week voor Kim het maximale. “Maar, wie weet wordt het in de toekomst 15 uur.”

Foto van avonturenboerderij Molenwaard met op de voorgrond de characters Fien en Teun. De twee poppen staan op een houten kar met stro.
Avonturenboerderij Molenwaard

Zowel Kim als Martijn geven aan dat het themapark een gemoedelijke werkplek is met een leuk team, waar zeker ook werknemers met een beperking welkom zijn.

Meer dan wc’s schoonmaken

Kim vindt het facilitaire werk helemaal prima. “Het is veel meer dan wc’s schoonmaken en prullenbakken legen”, vertelt ze. “Mensen vragen ons de weg, zijn een kind kwijt of soms is een ouder zoek. Wij helpen dan.”

Kim werkt bij het schoonmaken vooral met haar geheugen en gebruikt een vaste volgorde. “Zo weet ik zeker dat ik niets over het hoofd zie.” Lachend gaat ze verder: “Maar als er halverwege iemand binnenkomt voor een praatje, hapert dat systeem nog wel eens. En soms zie ik wel eens iets over het hoofd, bijvoorbeeld propjes papier op de grond. Maar mijn collega’s weten dat ik niet goed zie en wijzen me er dan op.”

Kim biedt ook graag een luisterend oor en vindt het fijn om een beetje te zorgen. “Als een scholier die hier vakantiewerk doet, klaagt over hoofdpijn, vraag ik of die wel genoeg gedronken heeft. En dan haal ik een glas water.”

Grenzen aangeven

Tijdens het coachtraject gaf Martijn tips mee als: ‘Zorg voor een pet met klep bij zonnig weer als je buiten werkt’; ‘Een collega als buddy is handig en fijn om af en toe mee te sparren’ en ‘Geef duidelijk je grenzen aan’. Kim heeft deze adviezen zeker ter harte genomen.

Werken bij het ponyrijden vindt Kim het allerleukst. Maar het kost haar veel energie. “Je moet de pony in de gaten houden, het kind en zeker ook de ouders, zodat het voor iedereen veilig is. Het gaat me goed af, maar niet te lang achter elkaar. Daar wordt goed rekening mee gehouden. Zo werk ik uiteindelijk toch nog met dieren!”

Laat je niet weerhouden door wat anderen zeggen, probeer het gewoon!
Kim van der Weij Tip voor andere werkzoekenden met een visuele beperking

Auteur: Iris Stekelenburg

N.B. Visio Zicht op Werk biedt geen jobcoachtrajecten meer in deze vorm. Wil je (weer) aan de slag, dan kun je contact opnemen met het UWV, de gemeente of een regionaal werkcentrum. Uiteraard kan Zichtbaar in Werk werkgevers, arbeidsbemiddelaars en (potentiële) werknemers ook de weg wijzen.

Meer informatie over jobcoaching vind je op deze pagina van onze website.

Meer interviews over werken met een visuele beperking

  • Hier draag ik bij aan de maatschappij

    • Interview
    • Arbeidsbemiddelaar
    • Ondernemers met een beperking
    • Werknemer

    Erik Klaassens (40) is medewerker klantenservice bij de Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO) in Groningen en hij is slechtziend. Erik geeft aan dat werk voor hem heel belangrijk is: “De ambitie om te werken ondanks mijn slechtziendheid had ik als kind al. Zo draag ik bij aan de maatschappij, het zorgt voor sociale contacten én voor […]

  • De Werkscan als ontbrekend puzzelstuk voor duurzame bemiddeling

    • Interview
    • Arbeidsbemiddelaar
    • Ondernemers met een beperking
    • Werknemer

    Pernu zocht voor de bemiddeling van mensen met een visuele beperking naar missende expertise en vond dat in de Werkscan. Nu is de Werkscan wezenlijk onderdeel van hun Programma Visueel.

  • Mijn baas stond ervan te kijken wat ik kon

    • Interview
    • Arbeidsbemiddelaar
    • Werkgever
    • Werknemer

    Roel werd in zijn jeugd slechtziend en kon niet blijven voetballen. Hij koos voor wielrennen en bracht het bijna tot de Paralympische Spelen. Inmiddels heeft Roel van zijn passie zijn werk gemaakt: hij is fietsenmaker.

Meer weten over werken met een visuele beperking?

Neem contact met ons op voor advies op maat.